Jedan tragičan događaj pomogao je meštanima da otkriju lekovitu vodu: Tu je kasnije nastala poznata banja

U istoriji tog kraja Srbije je poplava, kada se tok reke Ibar pred sam kraj 19. vek izlio, upamćena kao „trojička“. Pa ipak, iako je za ljude koji su to područje naše zemlje naseljavali, to zaista bio tragičan događaj, upravo on je i doveo do otkrića lekovitih termo-mineralnih voda Mataruške banje.

Priroda je učinila svoje. Nedugo nakon poplave, a nakon povlačenja vode, dolazi i do promene toka Ibra.

Preporučujemo

I gle čuda, u tom delu korita koje je bilo napušteno, pojavila se jedna vodoerina. A u njoj topla voda, ne baš prijatnog mirisa, ali izuzetno bogata mineralima i drugim lekovitim elementima.

U to doba je doktor Antić bio nadležni sreski lekar. Budući da je znao da je u pitanju voda, koja verovatno ima kvalitetan mineralno-vitaminski sastav, to ovaj stručnjak inicira njenu analizu.

Lekovite vode Mataruške banje

Rezultati analiza, koja je izvršena u Beogradu, u okviru tadašnjeg Hemijskog instituta, ukazali su na to da je u pitanju lekovita voda.

U njoj je otkriveno i značajno prisustvo sumpora i sumporvodonika. Zbog svog sastava preporučena je za lečenje osoba koje pate kako od reumatskih, tako i od drugih oboljenja nalik reumatuzmu, koja se smatraju hroničnima.

Ubrzani razvoj lečilišta

Nedugo nakon dobijenihh rezltata, počinje i razvoj Mataruške banje, koju od Kraljeva deli tek nešto manje od deset kilometara.

Jedan bazen za pacijentkinje i drugi za pacijente, koji su bili potpuno odvvojeni, izgrađeni su već 1900. godine. Tada je i osnovano Akcionarsko društvo Mataruška banja, za šta se zasluge pripisuju kako jednom svešteniku, tako i trgovcima, koji su u to doba prepoznali potencijale ovog lečilišta i dali značajan doprinos njegovom razvoju.

Sedam godina docnije Mataruška banja dobija još dva bazena. Novi bunar je takođe tada iskopan, ne bi li se tako obezbedila još veća količina termo-mineralnih voda. I ne samo to, već je za ispumpavanje voda korišćen benzinski motor.

Takođe, u to doba banja dobija i građevinu, čija je primarna namena bila usmerena na preglede pacijenata, da bi po završetku Drugog svetskog rata Mataruška banja dobila i električnu energiju, jer je do tada osvetljenje funkcionisalo uz pomoć električne centrale, koja je koristila ćumur kao pogonsko gorivo.

U periodu između dva rata, odnosno nakon završetka Drugog svetskog rata, Mataruška banja beleži ubrzani razvoj, dok se broj posetilaca iz godine u godinu uvećava.

(Ona.rs / „Udruženje banja Srbije“ )