Ljudi su tu živeli od davnina: Ovaj šumadijski grad podno Bukulje bio je u svoje vreme žitnica moćne imperije

O životu ljudi na području današnjeg Aranđelovca svedoče istaci otkriveni u pećini Risovača, koja se baš na ulasku u grad nalazi.

Upravo oni ukazuju na to da su još u doba paleolita ljudi tu obitavali. Nedaleko odatle, u selu Banji, otkriveni su i dokazi o životu ljudi u periodu neolita.

Budući da je provincija Gornja Mezija, koja je bila jedna od provincija u moćnom Rimskom carstvu, upravo na teritoriji današnjeg Aranđelovca postojala, a da je čitavo područje bilo i ostalo izuzetno plodno, to ne čudi što se žitnicom moćnog carstva upravo taj deo imperije i smatrao.

Koliko je ovaj, danas šumadijski grad igrao značajnu ulogu i tokom srednjeg veka, svedoče mnogi sakralni objekti iz tog perioda. Srpski despot Đurađ Branković bio je ktitor crkve Svetog Arhanđela u Brezovcu. Značajna je i crkva u aranđelovačkom selu Bukovik, za koju se veruje da datira još iz perioda kada su vladali Nemanjići. Brvnara u selu Darosava je nešto mlađa, budući da datira iz prve polovine 19. veka.

Odlična pozicioniranost

Tek jedna od stanica na Beogradskom drumu, koji je tokom srednjeg veka povezivao Beograd i Prizren, bio je i današnji Aranđelovac.

No, iako je tu postojala značajna tačka na ovom, u to doba jednom od korišćenijih puteva, istorijski podaci o tadašnjem gradu navode da je tu postojalo tek nekoliko sela.

Situacija se u narednim decenijama, pa i vekovima značajno menja na bolje, što dovodi i do formiranja drugih naselja na području današnjeg Aranđelovca.

Sa dolaskom knjaza Miloša Obrenovića na vlast u zemlji, grad podno Bukulje beleži ubrzani razvoj. Izuzev u oblasti trgovine, taj napredak se odrazio i na puteve i na privredu, ali i generalno na sam grad. Kasnije, kada na vlast dolazi knez Aleksandar Karađorđević, na području ovog grada niču i nasuti putevi, što je takođe doprinelo razvoju Aranđelovca.

Lečilište u srcu grada

Blizina planina Venčac i Bukulja i generalno, pozicija koju ovaj šumadijski grad zauzima učinili su ne samo Aranđelovac, nego i Bukovičku Banju, koja se nadomak centralnog područja nalazi, izuzetno značajnom i u turističkom smislu.

Sama činjenica da je od centra grada do Parka Bukovičke Banje i izvora lekovite vode potrebno tek desetak minuta hoda, dovoljna je da se bolje razume zašto je Aranđelovac grad koji zaista jeste jedinstven.

Polovinom 19. veka započeo je razvoj banjskog parka, koji se prostire na površini nešto većoj od 20 hektara. Nedugo nakon toga pristupljeno je i uređenju prvog kupatila, da bi u doba vladavine kneza Mihaila Obrenovića Bukovička Banja bila smatrana jednom od najmodernijih banja u tadašnjoj Srbiji.

Izuzev otkrića novog izvora termomineralne vode, na razvoj Bukovičke Banje značajan uticaj imalo je i formiranje parka skultura, svojevrsnog muzeja na otvorenom, koji je i danas obeležje kako banje, tako i samog grada.

Širom Parka Bukovičke Banje se, osim lepo uređenih cvetnih leja, zelenih površina i drvoreda, mogu videti i skulpture mnogih domaćih i vajara iz sveta. Mahom su to dela, koja su umetnici izrađivali tokom umetničke manifestacije „Beli Venčac“, koja okuplja mnoge, svetski poznate umetnike.

( Ona.rs / „Opština Aradjelovac“ / „TO Aranđelovac“ )