Gde možete pronaći vrganje u Srbiji? Ove šume i planine poznate su među beračima

Kada stignu jesenje kiše, ljubitelji gljiva kreću prema šumama, obilaze poznate terene i pažljivo gledaju među lišćem, nadajući se da će ugledati mesnat šešir vrganja. Međutim, odlazak na planinu koja je poznata po pečurkama ne znači da ćete se vratiti sa punom korpom, jer mnogo zavisi od vlage u zemljištu i vremenskih prilika koje su prethodile potrazi.

Septembar i oktobar predstavljaju važan period za jesenji rast vrganja, ali kalendar sam po sebi nije garancija. U šumama Srema i sliva Bosuta njihovo pojavljivanje vezuje se za obilnije padavine i odgovarajuću toplotu, pa poznato stanište tokom sušnog perioda može da bude gotovo prazno.

Preporučujemo

Kopaonik, Goč i Jastrebac među poznatim terenima

Kopaonik spada među dobro poznata područja za potragu za vrganjima, o čemu govori i manifestacija "Dani vrganja", u okviru koje se organizuje sakupljanje gljiva uz vodiče i edukatore. To je ujedno dobar način da početnici upoznaju teren i uče od ljudi koji imaju iskustva u prepoznavanju gljiva.

Među terenima koje gljivari izdvajaju nalaze se i Goč i Jastrebac, kao i šumska područja zapadne Srbije. Ipak, naziv planine samo je početna smernica: vrganji se traže u odgovarajućim šumskim staništima, a njihova brojnost može znatno da se razlikuje između dva obližnja lokaliteta.

Golija, Tara i Zlatibor

Golija je još jedno područje na kojem se vrganji sakupljaju tokom letnjih i jesenjih meseci, u predelima sa bukovim i četinarskim šumama. Za nekoga ko prvi put dolazi, poznavanje lokalnog terena mnogo znači, jer velika površina pod šumom ne podrazumeva da gljive rastu ravnomerno na svakom njenom delu.

Među područjima sa odgovarajućim staništima navode se i Tara i Zlatibor, kao i Rudnik i Stara planina. To su mesta na kojima potraga može imati smisla, ali ih ne treba predstavljati kao lokacije na kojima je baš ovih dana potvrđena obilna berba.

Na jugu Srbije izdvajaju se Poljanica, Kukavica i Vlasina

Područje Poljanice, padine Kukavice i šume oko Vlasine poznati su tereni za sakupljanje vrganja i lisičarki. Izveštaji o beračima iz ovog kraja potvrđuju da se vrganji nalaze i u šumi i uz njene obode, na prelazima prema proplancima i livadama.

Ovde je važno razlikovati podatak da na nekom području vrganji rastu od informacije da je trenutno krenuo njihov novi talas. Ranija uspešna berba ne govori pouzdano kakvo je stanje na istom mestu krajem septembra.

Vrganji se mogu pronaći i u Sremu

Potraga za vrganjima ne mora uvek da znači odlazak na visoku planinu. Morovićke šume izdvajaju se među gljivarskim terenima u Vojvodini, dok se vrganji beleže i u hrastovim i mešovitim šumama Srema i sliva Bosuta.

Za ljude iz ovog dela Srbije to može biti praktičniji početak od dugog puta prema jugu, ali i ovde presudnu ulogu imaju uslovi na terenu. Ako je zemljište suvo, sama činjenica da je šuma poznata po vrganjima neće mnogo pomoći.

Pre polaska proverite da li je berba zaista krenula

Najkorisnija informacija pred odlazak jeste sveža dojava lokalnih gljivara, jer opšti spisak staništa ne može da zameni podatak o tome šta se trenutno događa u šumi. Za kraj septembra nema dovoljno pouzdanih terenskih potvrda da bi se bilo koje od navedenih područja proglasilo sigurnim mestom za punu korpu.

Početnici bi u potragu trebalo da krenu sa iskusnim gljivarom, a svaki primerak namenjen jelu treba pouzdano identifikovati. Naziv "vrganj", fotografija sa interneta ili procena aplikacije nisu dovoljni da se utvrdi da je pronađena gljiva jestiva.

(Ona.rs)