Ono što je Olimp za Grčku, za Sloveniju je Triglav: Tu je nekada stolovalo slovensko božanstvo sa tri glave

Da je slovenska mitologija očuvana i na području današnje Slovenije, svedok je i jedini nacionalni park u zemlji, čija površina čini čak tri procenta ukupne površine zemlje.

Nedaleko od granice koju Slovenija deli sa susednom Italijom proteže se venac Julijskih Apla, čiji je deo i Nacionalni park Triglav.

Preporučujemo

Iako nije sa sigurnošću utvrđeno, postoje tvrdnje da naziv ovaj slovenački nacionalni park duguje slovenskom božanstvu sa tri glave. Bog Triglav stolovao je baš na planinskom vrhu u ovom nacionalnom parku, čija je najveća nadmorska visina fascinantnih 2.864 metara.

Počev od 1924. godine se površina od oko 880 kvadratnih kilometara, u neposrednoj blizini granice sa Italijom i Austrijom nalazi pod zaštitom. Iz tog razloga se Nacionalni park Triglav neretko ističe i kao jedan od najstarijih na području čitave Evrope.

Prirodna bogatstva Triglava

Tokovi slivova reke Save i reke Soče se baš na području Nacionalnog parka Triglav spajaju, što ga čini još interesantnijim. Da su prirodna bogatstva Triglava nemerljiva dokaz je i Bohinjsko jezero, koje je postalo ne samo simbol nacionalnog parka, već na neki način i jedan od simbola čitave zemlje.

Međutim, nije to jedino jezero na području ovog nacionalnog parka, ali je svakako najposećenije.

Tu je još i Dolina sedam jezera, ali i Črno i Krsko, te Kriško jezero, koja su po površini manja, ali gotovo podjednako mogu biti zanimljiva za posetu.

Zbog obilja što biljnih, što životinjskih vrsta koje na tom području obitavaju, Nacionalni park Triglav se smatra vrlo značajnim.

Legenda o Zlatorogu

Da je područje Nacionalnog parka Triglav i mesto protkano legendama dokaz je i ona, u kojoj je Zlatorog glavni akter. Upravo je ta koza sa zlatnim rogovima postala i jedan od simbola čitave planine i nacionalnog parka.

U dolini Trenta nekada davno živela su stvorenja, koja lokalna legenda naziva Belim ženama. Pod njihovim budnim okom obitavala su i pitome koze, čiji su rogovi bili od zlata.

Ali nisu ta stvorenja brinula samo o kozama, već i o jednom lovcu, koji se zaljubio u devojku. Želeći da je osvoji, on bi svaki dan odlazio u dolinu, u kojoj je živela, i nosio joj bukete svežeg cveća prethodno ubranog na planini.

I taman kada je izgledalo da je time uspeo da pridobije njenu ljubav, pojavio se neki venecijanski trgovac. Bogatiji od lovca, nije se libio da joj poklanja zlatni nakit, čime ju je opčinio.

Želeći da eliminiše potencijalnog suparnika, bogati venecijanski trgovac reče devojci da će njen lovac dokazati da je voli više od njega samo ako joj donese blago koje je skrivao Zlatorog.

Zaslepljen tom idejom, lovac odlazi na Triglav, ne bi li pronašao Zlatorogovo blago i doneo ga devojci. Legenda dalje navodi da je ugledao ovu pitomu kozu sa zlatnim rogovima na jednoj visokoj steni i u nju pucao. Međutim, ono što je lovac, čini se zaboravio jeste da je ta neobična životinja imala i čudotvorne moći.

Iako je delovalo da je Zlatrog u samrtnom ropcu, on je uzeo jedan od cvetova, koji su širom Triglava izrasli iz njegove krvi i koji su imali čudotvorne moći.

Oporavivši se, krenuo je u potragu za lovcem. Zaslepljen sjajem rogova ove neobične životinje i njegovom snagom, lovac pada u nabujalu reku Soču, koja ga je progutala. Isto kao i zlato, za koje se verovalo da ga je Zlatorog skrivao u svojoj postojbini, ali je ipak legenda o njemu ostala da živi do današnjih dana.

( Ona.rs / „Slovenija-terme“ / „Triglavska zakladnica“ )