Na zapadu Srbije između reka i oblaka krije se drvo koje je preživelo ledeno doba: Tamo priroda i dalje vlada

Na području koje obuhvata površinu od bezmalo 25 hiljada hektara, počev od 1981. godine prostire se Nacionalni park Tara.

Njegovo središte je istoimena planina, koja se svrstava među planine srednje visine, budući da je njena nadmorska visina u proseku između hiljadu i 1.200 metara.

Preporučujemo

Na nadmorskoj visini od 1.591 metar je Kozji rog, koji je okarakterisan kao najviši planinski vrh na području Nacionalnog parka Tara.

Što se same planine tiče, na 1.544 metara iznad nivoa mora je Zborište, koji je i najviši vrh ove planine.

Jedinstvena biljka

Kada je u svoje vreme čuveni srpski botaničar i naučnik, Josif Pančić vršio istraživanja na području Tare, verovatno nije ni slutio da će jedna biljna vrsta biti po njemu nazvana i da će vremenom postati simbol čitavog nacionalnog parka i istoimene planine.

Nedaleko od sela Zaovine je, sada već daleke 1875. godine Josif Pančić ugledao jednu jelu, za koju je kasnije utvrdio da je jedinstvena. Bila je to vrsta čiji je latinski naziv Picea omorika, poznata kao Pančićeva omorika.

I možda bi to bila samo jedna od čak 2.500 vrsta biljaka koje na tom području tada otkrio da nije utvrđeno da je u pitanju biljka koja je uspela da preživi čak i ledeno doba.

Pored toga što je svrstana među reliktne, budući da se smatra da je njena starost nekoliko miliona godina, Pančićeva omorika je značajna i zato što se njeno stanište prostire na relativno maloj površini, koja iznosi tek nekoliko desetina kilometara kvadratnih.

Sa razlogom je ova biljka uvrštena među prirodne retkosti u našoj zemlji i nalazi se pod zaštitom.

Osim na području Nacionalnog parka Tara i Specijalnog rezervata Zvezda, gde je i njeno prirodno stanište, primerci Pančićeve omorike mogu se videti i u blizini mauzoleja ovog naučnika na Kopaoniku, ali i u okviru beogradske botaničke bašte.

Bogatstvo nacionalnog parka

Na oko 85 procenata površina koje su bogate šumama ističu se bukva, jela i smrča, dok se Nacionalni park Tara može pohvaliti i obiljem što reliktnih biljnih vrsta, što endemskih.

I to naravno nije sve, budući da je utvrđeno da oko 140 vrsta ptica tu obitava, a zastupljene su i brojne vrste sisara, riba, gmizavaca i vodozemaca.

Pančićev skakavac, čiji je latinski naziv Pyrgomorhulla serbica je endemsko reliktna vrsta, koja je među beskičmenjacima koji na tom području obitavaju ujedno i napoznatija.

( Ona.rs / „NP Tara“ / „Serbia.com“ )