O nastanku ove svetinje postoje različite teorije: Građena u moravskom stilu, danas je pod zaštitom nadležnih

Kao i za mnoge druge svetinje širom Srbije, tako se i za manastir, koji je posvećen prazniku Preobraženja Gospodnjeg, nedaleko od Paraćina, ne zna sa sigurnošću ni ko ju je izgradio, ali ni kada.

Pa ipak, o tome ko je bio ktitor i kao svoju zadužbunu podigao manastir Sisojevac narodno predanje ima odgovor. Tačnije dve su teorije o tome ko je i kada ovu svetinju izgradio.

Nedaleko od mesta na kome izvire reka Crnica, u ataru sela Sisevac, u blizini današnjeg Paraćina nalazi se manastir, karakterističan po arhitekturi, koja pripada moravskom stilu.

Teorije o nastanku

I dok ima izvora koji navode da je monah Sinajit po imenu Sisoje zaslućan za nastanak ove svetinje u blizini Paraćina, neki drugi izvori, ali i predanje pominju čoveka po imenu Crep Vukoslavić. U to doba vlastelin, Crep je tek jedan od mogućih ktiora ove svetinje.

Postoji takođe i pretpostavka da je manastir podignut u vreme vladavine srpskog despota Stefana Lazarevića. Pominje se i teorija da je upravo on i ovu svetinju podigao kao svoju zadužinu, ali da mu je i te kako u tome pomogao neko, ko je smatran u to vreme crkvenim velikodstojnikom. Čak se pominje da je to možda bio i tadašnji patrijarh po imenu Kiril.

No, bilo kako bilo, jedina istina jeste da se ne zna pouzdano ne samo ko je izgradio manastir Sisojevac, nego i kada je to činio.

Prvi pomen Sisojevca

Prvi iguman ove svetinje bio je monah, koji se na tom području podvizivao i nosio ime Sisoje. Upravo se njegovo ime i dovodi u vezu sa nastankom naziva ove svetinje, koja se ugnezdila podno Južnog Kučaja.

Zanimljivo je da prvi pomen u istorijskim spisima manastir posvećen Svetom Sisoju datira iz daleke 1398. godine.

Naime, te godine, osmog dana meseca avgusta supruga kneza Lazara Hrebeljanovića, koja je u to doba već bila zamonašena i nosila ime Evgenija, izdaje jednu povečju.

Bio je to dokument za manastr velika Lavra, koji se nalazi na Svetoj Gori, u današnjoj Grčkoj.

Iz tog dokumenta se doznaje da je srpska kneginja pre toga poklonila Sisoju zemlju, koja se nalazila na području današnjeg Paraćina, a koji je u to doba nosio naziv Parakinov Brod. Zapravo je u tom dokumentu navedeno da monahinja po imenu Evgenija, čije je svetovno ime bilo Milica Hrebeljanović, sada tu poklonjenu zemlju vraća pomenutom svetogorskom manastiru.

Upravo zato što se i u toj povelji pominje duhovnik po imenu Sisoje i zato što je poznato da je prvi iguman koji je u ovoj svetinji službovao, nosi i isto ime, veruje se da je reč o potpuno istom čoveku.

Iako na njoj nije bio vidljiv nikakav natpis, zaslugom doktora Petkovića, koji je u to doba bio na čelu Narodnog muzeja u Beogradu, 1931. godine je u ovoj svetinji otkriven i grob Svetog Sisoja.

Zbog značaja koji ima, Sisojevac je okarakterisan kao Spomenik kulture od velikog značaja i kao takav se nalazi pod zaštitom nadležnih institcija.

( Ona.rs / „Manastir Sveti Sisoje“ / „Srednjevekovna istorija“ )

Pošaljite nam Vaše snimke, fotografije i priče na broj telefona +381 64 8939257 (WhatsApp / Viber / Telegram).

Povezane vesti

Ona.rs zadržava sva prava nad sadržajem. Za preuzimanje sadržaja pogledajte uputstva na stranici Uslovi korišćenja.