Prepoznatljiv je po jezerima, koji se porede sa biserima: U njegovoj blizini je i mnogima poznata peščara

Još tokom prve polovine 14. veka zabeleženo je prvo pominjanje naselja na području današnje Bele Crkve, u Vojvodini.

Iako postoje istorijski pisani tragovi o postojanju naselja na tom području, koje je funcionisalo kao deo katoličke parohije, prošlo je nekoliko vekova do njegovog narednog pominjanja u istorijskim izvorima.

U to doba, tokom druge polovine 17. veka, kada je i zabeležen drugi pomen Bele Crkve, na tom području živele su srpske porodice, pravoslavne veroispovesti.

U potonjim godinama i decenijama, područje na kome se danas Bela Crkva nalazi, naseljavaju i mnogi drugi narodi sa evropskog tla.

Nedugo nakon stvaranja područja poznatog kao Vojna krajina, dolazi i do značajnog razvoja ovog banatskog grada. I upravo zbog prisustva pripadnika različitih naroda i veroispovesti, multikulturalnost je nešto što je mnogima i česta asocijacija na Belu Crkvu.

Osnivanje grada

Istorija područja na kome se danas Bela Crkva nalazi seže vekovima unazad. Pa ipak, zanimljivo je pomenuti da se tačno zna ko je i kada osnovao ovaj grad, koji je danas postao preoznatljiv najpre po sedam jezera, ali i po blizini Deliblatske peščare.

Tokom prvih decenija 18. veka, do tada pod osmanskom vlašću, područje na kome se danas Bela Crkva nalazi prelazi u austrijske ruke.

Grof po imenu Klaudius Florimund de Mersi (engl. Claudius Florimund de Mercy) zvanično, 1717. godine osniva grad iz koga će vremenom nići i savremena Bela Crkva.

Oko vek docnije, 1815. godine stiče najpre status grada, da bi dana 8. juna 1871. godine Bela Crkva zvanično postala i slobodan kraljevski grad, što je bilo praćeno i privilegijama koje je tom prilikom grad stekao.

Belocrkvanska jezera

Jedinstven po jezerima, kojih je ukupno sedam, ovaj vojvođanski grad posebno je posećen u letnjem periodu, iako se u lepoti Belocrkvanskih jezera može uživati i tokom ostalih perioda godine.

I mada mogu stati rame uz rame sa mnogim jezerima, koja su nastala prirodnim putem, Belocrkvanska jezera je stvorio čovek. Tačnije, na tom području je početkom prošloga veka iskopavan i eksploatisan šljunak, što je vremenom dovelo i do stvaranja ovih bisera na području Banata.

Među njima je turistima možda i najinteresantnije Glavno jezero, na kome postoji i betonska plaža, ali i ona koja je prekrivena šljunkom. Oko tri metra je prosečna dubina Glavnog jezera, dok je 6,5 metara njegova maksimalna dubina.

Odlično je uređena i okolina ovog jezera. Izuzev auto-kampa i mnoštva ugostiteljskih objekata, te skakaonica, toaleta i tuševa, ovo belocrkvansko jezero posetiocima nudi i mogućnost najma ležaljki i suncobrana, ali i šetnju lepo uređenom stazom oko jezera.

Nedaleko od njega je Vračevgajsko jezero, čija se prosečna dubina kreće između dva i 3,5 metara. Na njegovim obalama leže lepo uređene plaže i često je odlična alternativa Glavnom jezeru. No, iako se i tu može uživati u kupanju i sunčanju, postoji jedan deo ovog jezera koje je čest izbor onih, koji žele da uživaju u čarima pecanja, ističe „TO opštine Bela Crkva“.

Među sedam belocrkvanskih jezera poznato je i jezero nazvano Šljunkara, koje se nalazi nedaleko od Vračevgajskog. Iako i tu postoji jedna lepo uređena plaža, koja se smatra glavnom, na ovom jezeru obično najradije uživaju oni, koji žele pobegnu od gužve, budući da na tom području postoje i skrivena mesta, idealna baš za takve posetioce.

( Ona.rs / „TO opštine Bela Crkva“ )

Pošaljite nam Vaše snimke, fotografije i priče na broj telefona +381 64 8939257 (WhatsApp / Viber / Telegram).

Povezane vesti

Ona.rs zadržava sva prava nad sadržajem. Za preuzimanje sadržaja pogledajte uputstva na stranici Uslovi korišćenja.