Tvrđava srpskog despota poslužila je i za naziv ovog srednjevekovnog manastira: Zadužbina je jedne porodice

Sinovi sestre sprskog cara Dušana smatraju se zaslužnima za nastanak svetinje, koje se danas nalazi nedaleko od grada Pirota i u čijoj blizini je nekada postojala tvrđava Temac.

Reka Temštica protiče kroz selo Temska, u kome se nalazi i istoimeni manastir, sa glavnom crkvom koja je posvećena Svetom velikomučeniku Georgiju.

Porodica Dejanović se smatra zaslužnom za nastanak svetinje, podignute na temeljima nekadašnje, koja je tu vekovima ranije postojala.

Sve do 16. veka je ta prvobitna svetinja postojala. Nakon stradanja podignut je današnji manastir Temska.

Zanimljiv stil gradnje

Iako ne naročito velikih dimenzija, crkva posvećena Svetom Đorđu interesantna je zbog stila gradnje. Izuzev lomljenog kamena, za njenu gradnju korišćen je i belutak, što je čini specifičnom.

I ne samo zato, već i zbog činjenice da je svrstana među najstarije građevine u našoj zemlji, koje karakteriše tako neobičan način gradnje.

Konak u okviru kompleksa manastira Temska još je jedna građevina koja je zanimljiva i nadasve jedinstvena.

Autentična arhitektura, specifična za jugoistočni deo naše zemlje čini ovaj konak, za koji se zna da je podignut tokom 18. veka, jedinstvenim, budući da se smatra da u čitavoj Srbiji ne postoji više nijedan manastirski konak nalik njemu.

Muški, pa ženski manastir

Danas je manastir Temska ženski i nadaleko je poznat po melemima, koje vredne monahinje u njemu spravljaju, a za koje se smatra da pomažu kod različitih oboljenja i stanja.

Međutim, ovaj manastir je sve do 1924. godine bio muški. Zapravo je ženski manastir postao onog trenutka kada su monahinje iz daleke Rusije stigle u Temsku.

Nakon proterivanja monaha pred kraj 17. veka, u Temsku iz Bugarske dolazi iguman Partenije, koji je bio rodom iz tog kraja. Pored toga što u okviru manastirskog kompleksa podiže crkvu, radi dosta i na obnovi zdanja i čitavog kompleksa Temske. Upravo tu je i svoju plemenitu dušu ispustio, pa se i danas tu nalazi njegovo večno počivalište.

Nakon perioda kada je jeromonah Kirilo, koji je upravljao ovom svetinjom, organizovao školu u okviru Temske, u manstir sa Svete Gore dolazi i iguman Kesarije. Ovaj hilandarski monah je mnogo toga učinio za Temsku i narod tog kraja, uzevši u obzir da je tokom četiri decenije, koliko je tu boravio, u manastiru funckionisala škola, u kojoj su se mnogi ljudi tog kraja i opismenili.

U porti ove svetinje je i grob igumana Kesarija, koji je surovo ubijen tokom druge polovine 19. veka.

U narednim decenijama je Temska ponovo zapustela, da bi značajniju obnovu doživela sa dolaskom ruskih monahinja, posle čega zvanično postaje ženski. I tako ostaje do današnjih dana.

( Ona.rs / „Eparhija niška“ / „Manastiri u Srbiji“ )

Pošaljite nam Vaše snimke, fotografije i priče na broj telefona +381 64 8939257 (WhatsApp / Viber / Telegram).

Povezane vesti

Ona.rs zadržava sva prava nad sadržajem. Za preuzimanje sadržaja pogledajte uputstva na stranici Uslovi korišćenja.