Stara stabla vekovima čuvaju grad u mulju da ne potone: Hodate po istoriji, a ne znate šta je ispod vas

Ono što mnoge turiste prilikom posete ovom gradu u Italiji fascinira jesu kanali, koji se u njemu koriste kao putevi.

Upravo po tome je Venecija i postala prepoznatljiva.

Neretko se, sa razlogom karakteriše ne samo kao jedan od najinteresantnijih gradova u Evropi, već i kao jedan od najneobičnijih.

I dok koračaju venecijanskim ulicama, retki razmišljaju o tome kako je moguće da se na tako nepristupačnom tlu izgrade takvi velelepni objekti, koji uspevaju da odole zubu vremena? A očigledno da jeste moguće, što dokazuje i viševekovno postojanje ovog grada.

Stabilne građevine na nestabilnom tlu

U to doba su mletački graditelji učinili nešto neverovatno. Odlučili su da na vrlo mekanom tlu izgrade grad, kojim će se i danas Italija dičiti.

Inovativni graditelji su jednostavno iskoristili ono što su od materijala imali. Od drveta hrasta, bora i bresta mahom su izradili najpre mnoštvo stubova. Od njih su napravili takozvanu obrnutu šumu i tako stvorili temelje za grad kakvim ga danas vidimo.

Ne može se reći da im je posao bio jednostavan.

Temeljno i strpljivo su zabijali prethodno pripremljene drvene stubove u zemlju, ne bi li tako napravili svojevrsnu platformu u Venecijanskoj laguni, na čijim temeljima je i izgrađen ovaj neobični grad, koji je jedna od posećenijih atrakcija u severoistočnom delu današnje Italije.

Da li će Venecija opstati?

Kao jedna od interesantnijih informacija o inovativnosti mletačkih graditelja, čijom zaslugom je ovaj grad i opstao, ističe se ona koja se odnosi na potporu nekim od najpoznatijih turističkih atrakcija.

Čak oko deset hiljada stubova od drveta hrasta nalaze se ispod venecijanske bazilike Svetog Marka, dok je njih gotovo 14 hiljada iskorišćeno kako bi bili izrađeni temelji za most Rijalto.

Nakon što bi pažljivo, do samog dna zabili sve te stubove, vredni mletački neimari su ih zatim, podjednako pažljivo povezivali šipovima, kako bi konstrukcija bila čvršća. Preko njih bi zatim polagali grede i drvene daske određene debljine, što je dodatno učvrstilo ovu, za to doba inovativnu drvenu konstrukciju.

Očekivano se postavilo i pitanje kako je moguće da drvo, koje se nalazi pod vodom uspeva vekovima da ostane neoštećeno? Ali i to je, čini se u Veneciji moguće. Doduše, ne za svaki deo grada, jer su ipak uočena oštećenja na pojedinim drvenim konstrukcijama, što je i dovelo do postepenog sleganja tla.

No, Venecija, iako je suočena sa izazovima ove vrste i okarakterisana kao „grad koji tone“, opstaje do današnjih dana.

(Ona.rs / „Times of India“)

Pošaljite nam Vaše snimke, fotografije i priče na broj telefona +381 64 8939257 (WhatsApp / Viber / Telegram).

Povezane vesti

Ona.rs zadržava sva prava nad sadržajem. Za preuzimanje sadržaja pogledajte uputstva na stranici Uslovi korišćenja.