Kažu da odavde Dunav izgleda najlepše: Ali ispod zemlje čuva mnogo starije tajne
Ako treba izdvojiti najlepši pogled na Dunav, Beograđani će reći da je to, naravno sa Kalemegdana, a Novosađani da je sa Petrovaradinske tvrđave. I jedni i drugi će biti u pravu, ali oni koji nisu ni iz Beograda ni iz Novog Sada, definitivno će dati prednost pogledu na Dunav sa bedema Petrovaradina.
Odlično pozicionirani ugostiteljski objekti na “Gibraltaru na Dunavu”, kako je nazivana Petrovaradinska tvrđava, garantuju najlepši pogled na ovu moćnu evropsku reku. Svidelo se to Beograđanima ili ne.
Takozvani Pijani sat jeste postao znak raspoznavanja ove tvrđave. Ali u njenoj unutrašnjosti krije se nešto još zanimljivije.
Vojne galerije Petrovaradina
U dužini od čak 16 kilometara, na četiri sprata u unutrašnjosti Petrovaradinske tvrđave, kriju se hodnici koji nisu još u potpunosti istraženi. Upravo tu su i podzemne vojne galerije, koje je danas moguće posetiti uz stručno vođenje zaposlenih u okviru Muzeja Grada Novog Sada, a posete se najavljuju ovoj kulturnoj instituciji.
Sa razlogom se ove podzemne galerije svrstavaju među specifične i jedinstvene novosadske turističke atrakcije.
U vreme kada je građena, pred sam kraj 18. veka, jedino je tvrđava u Antverpenu, osim Petrovaradinske imala i minska polja. Bio je to tada po veličini drugi minski sistem u celom svetu.
Kako Petrovaradinska tvrđava nije bila nikada osvojena, to je i korišćena u prvim decenijama 19. veka kao lokacija na kojoj su vladari tadašnje Habzburške monarhije čuvali svoje blago.
Ono što se pominje kao kuriozitet u vezi sa istorijom ove zanimljive tvrđave jeste podatak da carica Marija Terezija nikada nije imala priliku da poseti ovo utvrđenje. Međutim, upravo zbog njenog odobrenja, koje je koštalo tadašnjih osam hiljada forinti, tog prvog dana meseca februara 1748. godine tada znan kao Petrovaradinski šanac, a danas Novi Sad, stiče status slobodnog kraljevskog grada.
Osam decenija rekonstrukcije
Nakon gotovo dva veka turske uprave, Petrovaradinska tvrđava prelazi u ruke Habzburgovaca. Upravo oni su i ostavili svoj pečat na ovom moćnom utvrđenju, što je i danas uočljivo na gotovo svakom koraku.
Rekonstrukcija Petrovaradinske tvrđave, zaslugom cara Lepolda Prvog trajala je bezmalo osam decenija.
Budući da je bila tako pozicionirana, da je bilo nemoguće je osvojiti, veruje se da je zato tako i nazvana. Zapravo se naziv Petrovaradin dovodi u stenu sa opisom “Grad na steni čvrst kao vera”, što ovoj tvrđavi na Dunavu definitivno odgovara.
U određenim istorijskim periodima je, kao i mnoge druge tvrđave, korišćena i kao zatvor. Poznato je da je u periodu nakon Prvog srpskog ustanka u njoj bio zatvoren srpski vožd koji je ustanak i vodio, ali i kasnije Vasa Pelagić i Anton Gustav Matoš, te mnogi drugi znani i neznani.
Sem uživanja u fenomenalnom pogledu na Dunav, posetiocima Petrovaradinske tvrđave nudi se i mogućnost posete Muzeju Grada Novog Sada i Svemirskom muzeju, koji je jedna od novijih turističkih atrakcija novosadske tvrđave.
(Ona.rs / “TO Novi Sad” / “Serbia.com” )