Vekovima se nije znalo šta se dogodilo sa ovim banatskim naseljem: Preživeo ratove, osvajanja - i zaborav

Nekoliko vekova nije se znalo šta se zbivalo sa naseljem , smeštenim u jugoistočnom delu Banata, nedaleko od granice sa današnjom Rumunijom. Zapravo je prvi pisani trag o Beloj Crkvi zabeležen još u prvoj polovini 14. veka, ali se o njoj nije beležilo ništa sve do druge polovine 17. veka.

Najpre je naselje na tom području bilo deo tamošnje katoličke parohije. Međutim, vekovima kasnije je zabeleženo da isključivo srpski živalj naseljava današnju Belu Crkvu.

Preporučujemo

Kako je vreme odmicalo, tako su se u ovaj pitomi gradić naseljavali i pripadnici drugih naroda. Sve to je dovelo do multikulturalnosti, po kojoj je i danas Bela Crkva prepoznatljiva.

Bilo je potrebno da prođe mnogo decenija da bi ovaj gradić i zvanično mogao da stekne status grada. Zbilo se to 1815. godine, dok će oko pet decenija docnije zvanično steći i status slobodnog kraljevskog grada.

Grad na granici

Iako je danas relativno blizu granica sa susednom Rumunijom, tu je tokom 18. i narednog veka postojala vojna granica, koju je formirala tadašnja Austrija.

Pouzdano se zna i ko je današnju Belu Crkvu osnovao. Bio je to Klaudius Florimud de Mersi, grof, koji je 1717. godine oformio naselje i upravo od tada i datira vojna granica na tom području. Osnovni cilj te granice bio je zaštita od turskih snaga, iako su u godinama koje su usledile Turci ipak uspeli da osvoje Belu Crkvu. Doduše, taj period turske vlasti nije bio naročito dug, ali je bio praćen značajnim stradanjima grada.

Zahvaljujući tome što je bila baš uz granicu, Bela Crkva je jedno od naselja na području srpskog Banata koje se izuzetno brzo razvijalo. Tome u prilogo idu i podaci, koji ističe “TO Opštine Bela Crkva”. Izuzev čak pet fabrika koje su proizvodile svilu, u drugoj polovini 19. veka su na području Bele Crkve postojale i fabrike crepa, prehrambenih proizvoda i likera, ali i cigle, sodne vode i konjaka. Funkcionisala je u gradu i štamparija u to doba, kao i fabrika kože, te parna strugara i mlinska industrija. Sasvim dovoljno da se razume koliko je ovaj gradi bio razvijen i značajan u to doba.

Bela Crkva danas

Relativno blizu područja ove banatske opštine nalazi se i nadaleko čuvena Deliblatska peščara, čija kruna su Zagajička brda, koja su posebno interesantna s proleća.

Takođe, granica sa susednom Rumunijom, koja se nalazi na relativno maloj udaljenosti od područja opštine Bela Crkva čini ovaj gradić vrlo atraktivnim za posetu.

Ipak, ne može se jednostavno pomenuti Bela Crkva, a da se ne pomenu i njena jezera. Upravo zato i ne čudi što je reč o destianciji, koja je izuzetno posećena naročito u letnjem periodu, kada lepota Belocrkvanskih jezera dolazi do punog izražaja.

(Ona.rs)