Zašto je manastir Mileševa podignut baš na ovom mestu? Narodno predanje krije neverovatnu priču
Sedište jedne od eparhija Srpske pravoslavne crkve danas, manastir Mileševa je tokom srednjeg veka bio jedan od najznačajnijih.
Podignut kao grobna crkva jednog srpskog vladara, njegov nastanak prati i zanimljivo predanje. Tačnije, to predanje pojašnjava zbog čega je manastir posvećen prazniku Vaznesenja Gospodnjeg podignut baš na tom mestu, koje je tek oko deset kilometara udaljeno od današnjeg Prijepolja.
Preporučujemo
Vladeta Jerotić tvrdio je da jedna rečenica može da bude početak kraja braka: "Kad ovo počne, piši propalo"
Pamuk kolač sa kajsijama koji uvek uspeva: Mekan kao duša, sočan i gotov za svega 35 minuta
Freska Belog Anđela, koja je deo kompozicije Mironosice na Hristovom grobu, bez sumnje je postala svojevrstan simbol ove srpske srednjevekovne svetinje.
Građena u raškom stilu srpske arhitekture, Mileševa je podignuta na mestu, na kome se nekada davno odigrao i jedan vrlo zanimljiv događaj.
Narodno predanje
U davna vremena, kada su na tlu današnje Srbije živeli i vitezovi, postojalo je bratstvo koje je vodilo računa o članovima tada vladajuće porodice Nemanjića.
Prijepolje postaje prepoznatljiv turistički centar u regionu: Priroda i manastiri od kojih staje dah
Bili su to „Čuvari koplja Svetog Đorđa“, kako su svoje viteško bratstvo nazivali.
Izuzev brige o članovima vladajuće dinastije, oni su čuvali i jednu izuzetno značajnu relikviju. Bila je to Plaštanica, u koju je prema verovanju, bilo uvijeno telo Gospoda našeg Isusa Hrista nakon Raspeća.
Međutim, kako dalje navodi narodno predanje, zbilo se tada da su vitezovi, koji su pripadali redu Templara, nekako saznali za to da srpski vitezovi čuvaju tu značajnu relikviju.
Kako su želeli da dođu do nje, odlučili su da napadnu vitezove koji su baš na mestu, na kome je danas Mileševa, u omanjoj crkvi koja se nalazila na Crnoj steni čuvali Plaštanicu.
Budući da su samo trojica srpskih vitezova čuvali relikviju, to je značajan broj Templara krenuo u napad, mislivši da će pobedu lako izvojevati. I delovalo je tako, jer su uspeli da ubiju svu trojicu vitezova, iako narodno predanje navodi da su se oni borili do poslednje kapi krvi.
Beli Anđeo
Koliko je Beli Anđeo značajan za Mileševu svedoči i nastavak narodnog predanja. Prema njemu, baš u trenutku kada su Templari bili sigurni da su porazili srpske vitezove i da će uspeti da uzmu ono po šta su i došli, zbilo se nešto što je sve prisutne ostavilo bez reči.
Ukazujući prstom baš na Plaštanicu tada se pojavio, niko drugi do Beli Anđeo Gavrilo.
Nije bilo nikakvog sukoba, niti kazne za Templare, koji su se drznuli da pokušaju da ukradu ovu relikviju. Nakon ukazivanja Anđela Gospodnjeg, ona je jednostavno nestala, odnosno skrila se u obližnjoj steni.
Tako je Beli Anđeo, prema narodnom predanju, bio taj koji j ukazao i gde treba da bude podignuta svetinja, koju kao svoju zadužbinu i zagrobnu crkvu, 1227. godine podiže Vladislav Nemanjić, tada srpski kralj.
( Ona.rs / „Manastiriusrbiji“ )