Otkrivena pre oko pet vekova, ova ostrva u južnom delu Pacifika su pravi raj: Na njima kao da je vreme stalo

Iako prilično udaljena od Evrope, ostrva raštrkana u južnom delu Tihog okeana jedna su od poznatijih i posećenijih destinacija u tom delu sveta. Sa razlogom, naravno, jer se tamo turisti osećaju kao da su se, na neki način vratili u prošlost.

Na Kukovim ostrvima semafora nema. Ni znakova za obavezno zaustavljanje vozila.

Preporučujemo

Ukupno 15 ostrva čine ovu grupaciju, koja je raspoređena između Francuske Polinezije, sa istočne i tonge, sa zapadne strane.

Nešto veća od 235 kvadratnih kilometara je ukupna površina koju ova ostrva zauzimaju. Na njima živi tek oko 17.450 stanovnika i svi oni imaju državljanstvo Novog Zelanda. Funcionišu kao samoupravna ostrvska država, ističe „BBC“, s tim da su sa Novim Zelandom u slobodnoj asocijaciji.

Samostalna, uz pomoć

Uprkos tome što je u pitanju ostrvska država koja je samoupravna, Kukova ostrva i te kako imaju podršku Novog Zelanda. Tim pre, što baš tamo i živi značajan broj ljudi, koji su sa ovih ostrva.

Početkom ovoga veka su Kukova ostrva zvanično postala samostalno odgovorna za vođenje kako spoljne, tako isto i odbrambene politike zemlje. Međutim, značajan oslonac u vođenju odbrambene politike im, ipak pruža Novi Zeland.

Prvi put se za ova ostrva, koja su danas destinacija iz snova, upravo zbog netaknute prirode na prvom mestu, čulo pred sam kraj 16. veka. Alvaro de Mendana, bio je Španac i ujedno prvi čovek sa evropskog tla koji je imao priliku da ova ostrva u Pacifiku ugleda.

Uprkos tome, ona nisu nazvana po njemu, već po kapetanu, čije je ime bilo Džejms Kuk.

I mada ih je baš on prvobitno, 1773. godine nazvao Hervijeva ostrva, oko pet decenija docnije stiču današnji naziv.

Zanimljiva tokom skoro cele godine

Gostoljubivo lokalno stanovništvo, odsustvo gužve i fascinantna priroda koja je Kukova ostrva obilato darovala, primarni su razlozi zbog kojih turisti iz ostalih delova sveta posećuju ovo odredište.

Izuzev činjenice da ih je lako obići odabranim prevoznim sredstvom, ono što Kukova ostrva izdvaja u odnosu na mnoge druge destinacije tog tipa jeste prirodno okruženje, u koje su gotovo savršeno uklopljene sve prednosti savremenog doba.

Iako na ostrvima postoje smeštajni kapaciteti, kao kuriozitet se izdvaja podatak da je maksimalna visina građevina na Kukovim ostrvima jednaka visini, koju može da dostigne drvo kokosove palme.

Uprkos tome što gotovo tokom čitave godine mogu biti interesantna za posetu, period između letnjih meseci, juna i avgusta smatra se najboljim. Padavine su tada na minimalnom nivou, dok je veći deo dana sunčan. U periodu između aprila i novembra je sušna sezona, kada se i preporučuje najpre poseta, dok između decembra i marta preovlađuje kišna sezona na ovim pacifičkim ostrvima, pa ona mogu za nijansu biti manje intersantna za posetu.

Većina lokalnih festivala i zanimljivih događaja odvija se upravo u periodu dok je prisutna suva sezona na ostrvima. Iz tog razloga turisti, koji uz uživanje u prirodnim lepotama Kukovih ostrva žele da upoznaju izbliza i kulturu lokalnog stanovništva, najčešće tada i posećuju ovu destinaciju.

( Ona.rs / „Cookislands.travel“ / „Luxury escapes“ )