Svi tadašnji srpski vladari tu su miropomazivani: Večno počivalište značajnih Srba je u ovoj beogradskoj crkvi

Pre nego što bi i zvanično stupili na presto, srpski vladari tokom 19. veka su u jednoj beogradskoj crkvi bivali i miropomazivani.

Danas je Saborna crkva u Beogradu jedna od onih svetinja koja je okarakterisana kao Spomenik kulture od izuzetnog značaja.

Preporučujemo

Smeštena na području beogradske opštine Stari grad, ova svetinja izgrađena je tokom prve polovine 19. veka.

Na mestu na kome se danas Saborna crkva nalazi, nekada je postojala crkva, čiji su temelji, budući izdržljivi, i iskorišćeni tokom gradnje današnje svetinje.

Jedna od najvećih

U doba kada je Srbija bila kneževina, na čijem čelu je bio srpski knjaz Miloš Obrenović, upravo je Saborna crkva bila i jedan od najvećih sakralnih objekata u Beogradu.

Takođe, važi za drugu najstariju beogradsku crkvu, budući da je pre nje izgrađena samo topčiderska crkva posvećena Svetim apostolima Petru i Pavlu, a koja je takođe izgrađena zaslugom kneza Miloša.

Koliko je on želeo da baš na tom mestu bude izgrađen saborni hram svedoči i to što je naredio najpre da se pored prvobitnog hrama podigne zvorana. Iako je bila skromnija i izgrađena od drveta, ona je simbolično pokazivala prkos srpskog življa, koji je konačno dobio slobodu da obavlja bogosluženja, a nakon obnarodovanja Hatišerifa iz 1830. godine.

Upravo tada knez Miloš naređuje da se naloži vatra, koja će iznedriti zvona za saborni hram. Anegdota koju pominje „Vikipedija“ sasvim jasno pokazuje i tadašnju atmosferu, budući da su mnogi Beograđani dolazili do ogromne vatre, koja je čak tri dana gorela, ne bi li ubacili po koji srebrni predmet i tako doprineli livenju zvona.

Kada je Husein paša, koji je tada bio beogradski vezir, uputio pretnje srpskom vojvodi Petru Cukiću, koga je knjaz Miloš zadužio da nadzire livenje zvona za Sabornu crkvu, on je prkosno odgovorio da mu je milije da strada od turske ruke, nego da bude kašnjen od kneževe, ako ne bude izlio zvono i podigao ga.

Miloševo večno počivalište

U trenutku kada je tadašnja kneževina konačno postala samostalna, širom Srbije čula su se crkvena zvona. Tek jedno od njih bilo je i to staro zvono sa nekadašnje Saborne crkve, koje i danas postoji. U zvoniku beorgadske Vaznesenjske crkve se ono nalazi.

U unutrašnjosti Saborne crkve je i večno počivalište srpskog knjaza Miloš Obrenovića, kao i njegovog sina, kneza Mihaila. Dvojica patrijarha i dvojica mitropolita su takođe tu sahranjeni.

Izuzev grobnice Vuka Stefanovića Karadžića, u porti Saborne crkve nalazi se i grobnica Dositeja Obradovića.

Uz deo moštiju srpskog kneza Lazara, u ovoj beorgadskoj svetinji čuvaju se i mošti Svetog kneza Stefana Štiljanovića i čestice moštiju, koje su pripadale Svetom Jovanu Šangajskom.

Iako je srpska kneginja Ljubica, Miloševa supruga izdejstvovala da lobanja vođe Prvog srpskog ustanka, vožda Karađorđa Petrovića, bude preneta u Topolu, do 1837. godine je ona bila sahranjena u porti ove beogradske svetinje.

( Ona.rs / „Beograd.rs“ )