Na 2 sata od Beograda krije se mesto puno tajni, čuda i predanja: Malo ko zna kako je ova svetinja dobila ime

Za mnoge srpske srednjevekovne svetinje tačno se zna ko im je bio ktitor. Doduše, ima i onih, za koje se, ipak moramo oslanjati na narodna predanja, ne bismo li saznali ko ih je i kada izgradio.

Upravo se jedna takva svetinja nalazi na oko dva sata vožnje od Beograda.

Manastir Tumane, za čiji nastanak i za neobični naziv se vezuju brojna predanja, od Golupca deli tek nešto manje od deset kilometara. Teritorijalno pripada ataru sela Krivača, u Braničevskom okrugu i od Beograda je udaljen oko 130 kilometara.

Nedaleko od ove svetinje, koja se u narodnim predanjima pominje kao zadužbina Miloša Obilića, nalaze se i dve čuvene tvrđave na Dunavu. Uz Golubačku i tvrđavu Ram, u okolini manastira Tumane su i Srebrno jezero i manastir Nimnik.

Zadužbina srpskog junaka

Iako je u drugoj polovini 16. veka zabeleženo prvo pominjanje manastira Tumane u osmanskim spisima, iz kojih saznajemo i da su u to doba u njemu samo dvojica monaha obitavala, narodno predanje nastanak ove svetinje smešta u period pre početka Kosovske bitke.

I uravo nam narodno predanje i daje informacije o tome ko je izgradio manastir Tumane.

Bio je to, niko drugi do čuveni srpski junak Miloš Obilić. U to doba, Miloš je vladao područjem na kome se danas i ova svetinja nalazi.

Duga i burna istorija

Mnogi srpski srednjevekovni manastiri, a među njima i Tumane, nisu imali mirnu prošlost. Zbilo se tako da je ovaj manastir neobičnog naziva, za koji takođe narodna predanja daju pojašnjenja, značajnije stradao u periodu nakon Kočine krajine. U to doba su osmanski vojnici spalili ovu svetinju.

U vreme vladavine srpskog knjaza Miloša Obrenoviča, manastir je obnovljen. Pavlu Bogdanoviću, tadašnjem oberknezu se pripisuju zasluge i to ne samo za obnavljanje manastira Tumane, već i za obnovu tri značajna manastira na tom području, i to manastira Rukumija, Zaova i Nimnik.

No, tada stradanja manastira Tumane nisu završena. Naprotiv, na osnovu naredbe tadašnjih vlasti, 1910. godine je dotadašnja crkva minirana, a zatim i u potpunosti porušena.

Zbog istorijskih događaja u potonjim godinama, više od deceniju se čekalo na gradnju nove svetinje na tom mestu, što se i zbilo 1924. godine, kada je nikla i crkva, koja se i danas u okviru manastirskog kompleksa nalazi.

Čudotvorne mošti monaha Sinajita, Starca Zosima, ali i Svetog Jakova Tumanskog, danas se smatraju najznačajnijim relikvijama ove svetinje, koja je ujedno u čitavom Braničevskom okrugu i jedna o najpoznatijih, ali i jedna od, bez sumnje najposećenijih.

( Ona.rs / „Kompaskazesrbija.rs“ / „Manastirtumane.org“ )

Pošaljite nam Vaše snimke, fotografije i priče na broj telefona +381 64 8939257 (WhatsApp / Viber / Telegram).

Povezane vesti

Ona.rs zadržava sva prava nad sadržajem. Za preuzimanje sadržaja pogledajte uputstva na stranici Uslovi korišćenja.