Prve srednjevekovne freske na kojima je vidljiv srpski su u ovom manastiru: Mnoge su do današnjih dana očuvane

Prepoznat kao kolevka srpske duhovnosti, manastir smešten u samom središtu prvobitne srpske države, ima izuzetan značaj i u istorijskom smislu.

Svoju zadužbinu, rodonačelnik dinastije Nemanjića, Stefan Nemanja zidao je više od deceniju. Gradnja manastira Studenica započeta je 1183. godine, a završena 12 godina kasnije. Glavna manastirska crkva posvećena je Uspenju Presvete Bogorodice.

Kombinacija raško-vizantijskog stila arhitekture i mermera bele boje, čine ovu srednjevekovnu svetinju prepoznatljivom.

I ne samo arhitektura, već i freske, od kojih su mnoge do današnjih dana očuvane.

Natpis na srpskom

Prvi put se u srednjevekovnom freskoslikarstvu uočavaju natpisi na srpskom jeziku baš na studeničkim freskama i to je još jedan od razloga zbog koga su one toliko značajne.

Kako je istaknuto na sajtu „Obiđi Srbiju“, neki od tada najpoznatijih freskoslikara grčkog porekla, iz dalekog Carigrada, bili su angažovani na izradi živopisa Studenice.

Jedna od najčuvenijih fresaka poznata je kao Studeničko raspeće i prikazuje scenu raspeća Gospoda našeg Isusa Hrista. Često se ističe i kao jedna od najlepših iz tog istorijskog perioda, a prepoznatljiva je po čuvenoj vizantijsko plavoj boji, koja na njoj dominira.

Iako je Stefan Nemanja prvobitni ktitor Studenice, mnogi njegovi naslednici dali su svoj doprinos ovoj svetinji.

Kralj Radoslav najpre, koji se smatra zaslužnim za gradnju priprate glavne crkve ovog manastira. Zatim, kralj Milutin koji je podigao omanju crkvu i posvetio je Svetim Joakimu i Ani. Danas je ta crkvica znana i kao Kraljeva crkva.

U tom periodu najverovatnije, manastirski kompleks postaje bogatiji i za još jednu svetinju. Iako nema pouzdanih istorijskih pdoataka o tome ko je podigao crkvu Svetog Nikole u okviru studeničkog kompleksa, ni kada, freske u njenoj unutrašnjosti dokazuju da se to najverovatnije zbilo tokom 12. veka ili vek docnije.

Duhovno središte zemlje

Po mnogo čemu prvi, ovaj srednjevekovni srpski manastir smatran je i svojevrsnim centrom dugovnosti, ali i obrazovanja u svoje vreme.

Pored toga što je Studenički tipik, kojim su propisana pravila monaškog života, monah Sava Nemanjić baš u ovoj svetinji i zapisao, u ovom manastiru funkcionisala je i škola, u kojoj su se mnogi monasi, ali i drugi ljudi obrazovali.

Takođe, prva bolnica je upravo u okviru ove svetinje osnovana.

Koliko je Studenica bila značajna za članove porodice Nemanjića, ali i za srednjevekovnu Srbiju svedoči i to što se upravo u ovoj svetinji nalazi večno počivalište monaha Simeona, kako je bilo duhovno ime rodonačelnika Nemanjića i ktitora ove svetinje.

Zbog izuzetne univerzalne vrednosti koju ima, manastir Studenica je deo Liste svetske baštine UNESCO-a počev od 1986. godine.

( Ona.rs / „Serbia.com“ )

Pošaljite nam Vaše snimke, fotografije i priče na broj telefona +381 64 8939257 (WhatsApp / Viber / Telegram).

Povezane vesti

Ona.rs zadržava sva prava nad sadržajem. Za preuzimanje sadržaja pogledajte uputstva na stranici Uslovi korišćenja.