Prepoznatljiv po visokim platanima, grad na reci Trebišnjici je i rodni grad čuvenog srpskog književnika

Često karakterisan kao „Grad sunca“, Trebinje je grad prepoznatljiv i po platanima, ali i po jednom manastiru i još mnoštvu atraktivnih lokacija koji privlače pažnju posetilaca.

Reka Trebišnjica, na čijim obalama leži, njegovo je obeležje. Doduše, tek jedno od mnogih.

Preporučujemo

Sem po platanima i Hercegovačkoj Gračanici, pitomi grad kroz koji protiče reka Trebišnjica, dobro je znan i mnogim ljubiteljima književnosti. Upravo iz tog grada potiče i čuveni srpski pesnik i pisac, Jovan Dučić, koji je ostavio značajan trag ne samo u literaturi, nego i u istoriji svog rodnog grada.

Poslednja Dučićeva volja

Posetiti Trebinje, a ne popiti kafu na čuvenom gradskom trgu, prepoznatljivom po platanima, gotovo da nije moguće. Potpuno isto kao i otići u rodni grad Jovana Dučića, a ne posetiti svetinja je je njegovom zaslugom i podignuta.

Tačnije, zahvaljujući njegovoj poslednjoj volji, Trebinje dobija i crkvu, znanu pod nazivom Hercegovačka Gračanica. Sasvim je jasno da je u pitanju svetinja, prilikom čije gradnje je kao uzor korišćen jedan od srpskih srednjevekovnih manastira na području Kosova i Metohije.

Poslednja volja srpskog pesnika ispoštovana je, ne samo gradnjom Hercegovačke Gračanice, nego i prenosom Dučićevih posmrtnih ostatka iz daleke Amerije, u kojoj je preminuo. U kripti crkve i dan danas se oni nalaze.

Na uzvišenju koje nosi naziv Crkvina, iznad njegovog rodnog grada, izgrađena je crkva po ugledu na Gračanicu, koja je postala i znak raspoznavanja Trebinja. Pored toga što posetioci tu mogu da se poklone senima srpskog pesnika, bivaju nagrađeni i pogledom na grad na reci Trebišnjici, koji očarava.

Sedište eparhije

Iako u Trebinju postoji niz lokacija i građevina, koje turisti najčešće posećuju, nekako se gotovo uvek uz ovaj grad vezuje i poseta obližnjem srpskom srednjevekovnom manastiru. Mesto na kome je ova svetinja smeštena odiše mirom, a čim posetioci koraknu u manastir Tvrdoš, ostaju iznenađeni, jer postoje delovi poda u glavnoj manastirskoj crkvi, koji su prekriveni staklom, što pruža uvid u ostatke građevine na čijim temeljima je današnja svetinja i podignuta.

Pored toga što je baš u manastiru Tvrdoš svoje sedište u jednom istorijskom trenutku imala eparhija Zahumsko-hercegovačka i primorska pri Srpskoj pravoslavnoj crjvi, ova svetinja interesantna je po još nečem.

U svoje vreme, potonji Sveti Vasilije Ostroški, bio je i mitroplit zahumsko-hercegovački, a u manastiru Tvrdoš primio je i monaški postrig, te je otuda poznat i kao Sveti Vasilije Tvrdoški i Ostroški.

Naročito je interesantno posetiti ovu svetinju na dan 12. maja, kada Srpska pravoslavna crkva obeležava spomen na ovog značajnog sveca.

(Ona.rs / „Turizam.org“ )