Čitav kraj karakterišu prirodne lepote: Vitovnica je i mesto na kome počivaju zemni ostaci srpskog duhovnika

Tek oko deset kilometara deli Petrovac na Mlavi i Gornjačko ždrelo, gde se nalazi manastir Vitovnica. Blizina Homoljskih planina i fascinantna priroda, po kojoj je taj kraj Srbije poznat, sasvim su dovoljni razlozi za posetu ovoj svetinji.

No, čak i ako se ne posete znamenitosti u okolini Vitovnice, sama poseta manastiru biće dovoljna za bogato iskustvo, prosto zato što je u pitanju svetinja, koja je po mnogo čemu značajna.

Preporučujemo

Sa istorijom koja nas vraća vekovima unazad, manastir Vitovnica je mnogima danas poznat po jednom arhimandritu, čije se večno počivalište i danas nalazi u porti ove srednjevekovne svetinje.

Čitavu deceniju tokom druge polovine minulog veka je Otac Tadej bio na čelu ove svetinje, u kojoj je službovao kao iguman. Kasnije, kada se zdravstveno stanje njegovog organizma pogoršalo, odlučuje da se upravo u Vitovnicu i povuče. U toj svetinji je i ispustio svoju plemenitu dušu, da bi potom njegovi zemni ostaci bili sahranjeni u manastirskoj porti.

Gradnja manastira

Očuvano narodno predanje gradnju manastira Vitovnica pripisuje srpskom kralju Milutinu. Iako pouzdanih istorijskih podataka o tome nema, o nastanku ove svetinje svedoči upravo narodno predanje.

Dvojica odmetnika sa bugarskog tla, čija su imena bila Kudelin i Drman, boravili su u to doba u jednom utvrđenju, koje se nalazilo nedaleko od današnjeg manastira. Predanje navodi da se srpski krlaj Milutin hrabro protiv njih borio i uspeo da ih pobedi.

Upravo nakon toga i odlučuje da baš tu podigne manastir, kao svoju zadužbinu.

Pa ipak, iako narodno predanje tako navodi, tek iz prvih decenija 16. veka datira i prvi trah u istorijskim spisima o ovoj svetinji.

Manastirski kompleks

Prazniku Uspenja Presvete Bogorodice posvćena je glavna crkva manastira Vitovnice. U okviru ovog muškog manastira postoje i Stari, Novi i Veliki konak, svaki sa svojom namenom.

Takođe, deo kompleksa manastira Vitovnica je i izvor vode, za koji mnogi vernici tvrde da ima lekovita svojstva.

Građena u moravskom stilu srpske arhitekture, glavna vitovnička crkva upotpunjena je tokom svoje duge istorije i zvonikom i pripratom.

Iznad vrata, koja vode u ovu svetinju, a koja se nalaze sa severne strane, nalazi se i jedna ploča od kamena. Budući da je na njoj navedena i godina nastanka natpisa, to se pouzdano zna da datira iz 1218. godine.

I možda ta ploča i ne bi bila toliko interesantna, da natpis na njoj nije naveden na dva jezika. Jedan je staroslovenski, a drugi starojermenski. Upravo zbog tog starojermenskog natpisa postoje indicije da se radi o kamenoj ploči, koja je prvobitno bila postavljena u svetinji, koja se nalazila u selu Oreškovica, a koja je jednostavno bila znana kao Jermenska crkva.

( Ona.rs / „Manastiri u Srbiji“ )