Kad su videli šta je najmlađi brat sagradio, prokleli su ga: Legenda o zavisti koja i danas živi

Možda posmatrano sa današnjeg stanovišta mnoge narodne legende deluju smešno i čudno, ali je prilično izvesno da su mnoge situacije koje se u tom predanjima pominju, postojale.

Iako su možda ljudi tokom vekova dodavali i oduzimali nešto u tim pričama, mnoge narodne legende su podsetnik na to da su loši ljudi oduvek postojali i da će postojati. Čak i kada su to neki naši najrođeniji.

Jedna od legendi u kojoj se pominje ljubomora, nikog drugog do rođene braće, vezana je i za nastanak manastira nadomak Valjeva, koji nosi neobičan naziv i po nečemu je specifičan.

Legenda o Pustinji

Sam naziv manastira Pustinja je, u najmanju ruku neobičan i neuobičajen. Ali narodno predanje ima opravdanje za takav naziv. I ono nije nimalo lepo.

U davna vremena, na području na kome se danas ova svetinja nalazi živela su trojica braće, kojima narodno predanje ne navodi imena, ali navodi podatak da su oni gradili tri svetinje na tom području.

Izuzev manastira Pustinja, to su i manastiri, odnosno crkve Jovanje i Gračanica.

Najmlađi od braće je kao svoju zadužbinu izgradio upravo manastir Pustinju, koji je među sva tri bio najlepši.

Nedugo nakon što su sva trojica braće završila sa gradnjom svetinja, dvojica starijih su došli da vide kakvu je crkvu izgradio njihov najmlađi brat. I ostali su zatečeni kada su videli njenu lepotu.

No, iako su bili oduševljeni lepotom manastira, koji je najmlađi od njih izgradio, zavist je iz njih progovorila, pa su ga prokleli, prethodno upitavši zbog čega njima nije otkrio tajnu kako da izgrade tako lepe zadužbine. Rečima koje su mu tom prilikom uputili, narodno predanje opravdava i naziv ove svetinje, jer su braća rekla: „Dao Bog da ti pusta ostala“.

I tako osta manastir Pustinja.

Drugo tumačenje njegovog naziva vezuje se za monahe, pustinjake, koji su na tom mestu u svoje vreme obitavali.

Posebnost Pustinje

Izuzv narodnih predanja, o natsanku manastira i o tome ko je izgradio manastir Pustinju zvaničnih podataka nema. Ali ima teorija o tome da je podignut u vreme vladavine kralja Dragutina, pa čak i da je jedna od njegovih zadužbina, mada ipak pouzdanih istorijskih podataka o ktitoru nema.

Posvećen je prazniku Vavedenja Presvete Bogorodice i građen je u raškom stilu srpske arhitekture. Jedan je od retkih manastira koji nije stradao tokom Prvog srpskog ustanka.

Tokom druge polovine minulog veka manastir Pustinja kod Valjeva je obnovljen, kojom prilikom su, i do tada dobro očuvane freske, maksimalno restaurirane. Zato se nereko navodi da je živopis ovog manastira, za koji se smatra da datira iz prve polovine 17. veka, najbolje očuvan među srpskim svetinjama.

Osim po tome, ovaj manastir je specifičan i jedinstven i još po nečemu. Za razliku od svih ostalih svetinja, u kojima se freske mogu videti samo u unutrašnjosti zdanja, u Pustinji su prisutne i na spoljnoj strani glavne crkve.

Još je nešto što ovu svetinju izdvaja u odnosu na ostale. Za razliku od, mahom drvenih ikonostasa, manastir Pustinja se može podičiti onim koji je ozidan, što je retkost među srpskim svetinjama.

( Ona.rs / „Manastiri u Srbiji“ )

Pošaljite nam Vaše snimke, fotografije i priče na broj telefona +381 64 8939257 (WhatsApp / Viber / Telegram).

Povezane vesti

Ona.rs zadržava sva prava nad sadržajem. Za preuzimanje sadržaja pogledajte uputstva na stranici Uslovi korišćenja.