Od čak 20 manastira, na Svetoj Gori je samo jedan srpski: Autonomna monaška zajednica je i Bogorodičin vrt

Kao jedini srpski manastir na području Svete Gore, autonomne monaške zajednice na grčkom tlu, manastir Hilandar deo je Carske Lavre, uz još četiri najznačajnija svetogorska manastira. U pitanju su manastiri Vatoped, Velika Lavra, Dionisijat i Iviron.

Sveštena opština i admnistrativno sedište Svete Gore, smeštene na poslednje kraku poluostrva Halkidiki, Atosu, nalazi se u Kareji.

Mnoge značajne relikvije i ikone čuvaju se upravo u Kareji i to u Sabornoj crkvi Uspenja Presvete Bogorodice, koja se smatra zaštitnicom Svete Gore. Ikone Bogorodice Mlekopitatelice, Majke Božije Dostojno Jest i Hrista Spasitelja, za koje se veruje da su čudotvorne, neke su od najpoznatijih relikvija koje se u toj svetogorskoj svetinji čuvaju.

Iako se najčešće ističe da je Sveta Gora posebna po tome što pripadnicama nežnijeg pola nije dozvoljen pristup, treba pomenuti i to da pristup nije dozvoljen ni muškarcima, ukoliko nemaju odgovarajuću dozvolu za posetu ili boravak na području Svete Gore.

Jedini srpski manastir

Grčki monah čije je ime bilo Georgije Hilandarac, odnosno Georgije Hilandarios smatra se zaslužnim za gradnju svetinje na čijim temeljima je nikao i jedini srpski manastir na području Svete Gore.

Prvobitnu svetinju su na temeljima prethodne podigli Rastko Nemanjić, odnosno monah Sava i njegov otac, Stefan Nemanja, u monaštvu nazvan Simeon.

Mnogi potonji vladari Srbije su vodili računa o ovoj značajnoj svetinji. Među njima se isticao najpre kralj Milutin, koji se i smatra zaslužnim za gradnju nove crkve, posvećene prazniku Vavedenja Presvete Bogorodice.

Istorijski posmatrano, u vreme vladavine cara Dušana Silnog, manastir Hilandar je doživeo procvat, iako je ova svetinja obilato pomagana i pre, a i nakon što njegove vladavine.

Zanimljiva obeležja

Od momenta kada se iskrcaju sa broda, svi koji dobiju dozvolu za posetu ovoj svetogorskoj svetinji, imaće priliku i da duž puta vide nekoliko obeležja, koja su posebno zanimljiva.

Sa jedne strane puta će naići na maslinu cara Dušana, dok je sa druge strane krst cara Dušana. Tu je i česma, podignuta u znak sećanja na jedan istorijski značajan događaj, koji se zbio 1896. godine. Tom prilikom je tada srpski kralj Aleksandar Obrenović posetio ovo sveto mesto.

Nedaleko doatle postoji i omanja kapela. Upravo tu je, prema očuvanom predanju, iz daleke Srbije u svetogorski manastir Hilandar, vođen božijim promislom jedan magarac na svojim leđima doneo čudotvornu Bogorodičinu ikonu.

( Ona.rs / „Manastiri u Srbiji“ / „Zadužbine Nemanjića“ )